برای تو می نویسم برای نگاه زیبایت

برای شیرینی عشقی که در دلم هر لحظه بیشتر شعله می کشد

قلبم را از دورنگی های روزگار پاک نمودم

تا عشق پاک تو را در قلبم جاودانه کنم

شور زندگی و امید را با بودنت حس می کنم

حس زیبای تو را داشتن بی هیچ ترسی از دوری

بی هیچ ترسی از انتظار تلخ عشق

برای تو می نویسم تویی که قلبم را بی هیچ بهانه از آن خود نمودی

برای تویی که دوستت دارم

تویی که دوستت دارم

بـــذار بـــــاور کـــنم تنــــهای تنـــهام          

 نمی خوام با کسی غیر از تو باشم

می خوام از خوابی که لحظش یه ساله         

 بـــرای دیـــدن روی تــــو بـاشـــم

اگـه تـــــو بــاشــــی و دنیـــا نـباشــــه           

می شه  با تو  هم دنیا رو حس کرد

همــــــــه دنیا بیــــاد و تــــــو نباشــی          

 دلــم دق مــی کنه با این هـــمه درد

تمــــوم زندگیــم رو زیــرو رو کـــــن           

 که بی تو دلخوشی هــام هــم گناهــه

خـــودت بـــاش و منـــو دیونــگی هام          

 فقط با تـــو دل مـــن  رو به راهــــه

بـــــذار باور کنــــم اینـــو که بــا عشق         

حقیقــت مــی شــه تو افســانه باشـــه

مــی شــه افســانه هــا رو زنــدگی کرد        

 اگه حـــق بــا منـــه دیـــوانه بــاشــه

تــــــــو کیستی که من اینگونه بی تــــــو بی تابم

با من بگو از عشق

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

تــــــــو چیستی که من از موج هر تبسم تــــــــو

بسان شقایق سر گشته روی گردابم

یک نفر.یک رهگذر.یک آشنا

یک غریبه.یک پدیده.یک صدا

یک نفر.برقایقی چوبین سوار

یک نفر.یک آشنا باکوچه ها

یک نفرمی آید ازآن دور دست

یک نفر.ازراه دورازجاده ها

یک نفر.یک ساده تر از آینه

یک نفر.خالی زبغض وکینه ها

یک نفرمانند نورازآسمان

یک نفرآگاه تر ازرازها

یک نفرمی خواهد از شب بگذرد

ازتمام تیرگی ها٫خواب ها

یک نفر خالی زبوی ترس وبیم

یک نفر.آهسته برلب یک دعا

یک نفر درغصه مردم شریک

یک نفر دور ازفریب سایه ها

یک نفر الماس اشکش چون بور

یک نفر با آبشاران هم نوا

یک نفر همراه یک اسب سپید

یک نفر از نسل عشق وکربلا

یک نفر می آید آخریک نفر

یک نفر محبوب خوب قلب ها

اوني كه مي خوام من نه ستارست نه فرشته 
اخه من ديگه مي دونم دوره اين حرفا گذشته
 مثل شيرين و نمي خوام كه دروغ باشه تو كارش
 عشق فرهاد و ببينه ولي خسرو بشه يارش
مثل ليلا رو نمي خوام واسه مجنون ناز
 بياره بشكنه چينيش و اما اخرش تنهاش بزاره
 عشق و رو هوس نمي خوام كه فقط يه لحظه باشه
 از پي عشق زليخا پشت يوسف پاره باشه
نمي خوام از پشت ابرا يه فرشته باشه يارم
كه اگه يه وقت بخوامش نتونه بياد سراغم
مثل حوا رو نمي خوام كه تو عشقش حيله باشه
 كه ادم با خوردن سيب از خدا شرمنده باشه
نمي خوام كه همدم من توي عشقش كم بياره
من براش ديوونه باشم اون بگه دوسم نداره
اوني كه مي خوام من نه ستارست نه فرشته
يكي هست مثل خودم ولي اون اخر عشقه

سلام ای خنجر حرفای مردم
سلام ای آشنا با رنگ خونم
سلام ای دشمن زیبای جونم
بازم نامه می دم با سطر قرمز
آخه این بار شده من با تو هرگز
نمی خوام حالتو حتی بدونم
تعجب می کنی آره همونم
همونی که زمونی قلبشو باخت
همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت
همونی که برات هر لحظه می مرد
که ذکر نامتو بی جون نمی برد
همونم که می گفتم نازنینم
بمیرم اما اشکاتو نبینم
همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود
اگه زانو نمی زد غم باهاش بود
حالا آروم نشستم روی زانوم
ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ خانوم
تعجب می کنی آره عجیبه
می خوام دور شم ازت خیلی غریبه
خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟
با این نامردیت بازم باهاتم ؟
برات کافی نبود حتی جوونیم
تموم شد آره گم شد مهربونیم
دیگه هر چی کشیدم بسه دختر
نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره
دیگه بسه برام هر چی کشیدم
فریبی بود که من از تو ندیدم
دروغی هست نگفته مونده باشه ؟
کسی هست تو خیال تو نباشه ؟
عجب حتی دریغ از یک محبت
دریغ از یک سر سوزن صداقت
دریغ از یک نگاه عاشقونه
دریغ از یک سلام بی بهونه
نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست
اگر چه این چیزا درد شما نیست
گل بیتا چرا اخمات توهم شد؟
چیه توهین به ذات محترم شد ؟
دیگه کوتاه کنم با یک خداحافظ
که عشق ما رسید به سد هرگز

شکستم  غبار را بشویم .

شستم خاطره ها را به خاطره بسپارم

سپردم

در میان اقیانوس خاطرات تلخ در شبی مهتابی ستاره های آسمان را دنبال کردم

تا شاید ستاره بخت گمشده ام را پیدا کنم

به جستجو همه آفاق را پیمودم

خبر ز گمشده خویش نمیابم

بسوخت بال و پر جان من چو پروانه

که شمع خویش بهیچ انجمن نمیابم

   شعر ار منصور حلاج

توی راه آسمون

برات یک تیکه ابرمی شم

روی پشت من بشین

تاآخرش فدات بشم

مثل یک قطره بارون سپید

ازدل سیاه من ببار

بروبه جنگ سیاهی ها

واسه من پاکی ارمغان بیار

توی بهار زندگی

عشق روببخش به لحظه هام

بازبیاآبیاری بکن

با نگات گلهای خشک تو چشام

تمام لحظه هاموباز

خیس ازخواستنت بکن

اگه دلم ابریه

بازبیاآفتابیش بکن

رنگین کمون بزن

از دل من تادل خودت

شایداین جوری دلم

بشه تا ابد مال خودت

اگه یک روزبری

دنیای سبز خیال کویر می شه

دل از دوریت می میره

به جای آب زندگی

خون جاری می شه

حرف از رفتنت نزن

که دل داره عاصی می شه

اگه تو یادم نکنی

همه جا دنبالت راهی می شه

وقتی می گی یک روز میری

باز چشام بارونی میشه

تمام رویاهام می میره

دنیا بی تو بی معنی می شه

باز خواستنت از خدا

دعای هر شبم می شه

قطره قطره ابر چشمام می باره

باز سیل بی محبتی جاری می شه

ولی می دونم می مونی

ای قطره زلال من

آخه تو از منی

هستی همیشه مال من

ای عشق توی آینه

به من بگو حقیقته

توی این دنیای سیاه

بگوداشتن قطره زلال غنیمته

تو پاک تر از اشک

تو زیباتر از قصه ای

برای پایان وازه ها

تو بهترین سعادتی

شاید نشه تو نوشت

ولی می گم

تو معنی بهترین رفا قتی